Tradycyjny model gospodarowania wodami opadowymi w miastach opierał się na możliwie szybkim odprowadzeniu spływu powierzchniowego do odbiorników poprzez system kanalizacji deszczowej. W warunkach rosnącej presji urbanizacyjnej oraz zmian klimatu podejście to coraz częściej okazuje się niewystarczające. Alternatywą staje się retencja rozproszona oraz wykorzystanie naturalnych zdolności retencyjnych krajobrazu w celu ograniczenia odpływu szczytowego i poprawy bilansu wodnego zlewni miejskich.
W wystąpieniu przedstawione zostaną doświadczenia Wrocławia w zakresie wdrażania rozwiązań opartych na retencji krajobrazowej. Zaprezentowane zostaną przykłady, gdzie zamiast budowy kolektora deszczowego zastosowano rozwiązania spowalniające odpływ i zwiększające retencję w obrębie zlewni poprzez wykorzystanie naturalnego koryta cieku, rzeźby terenu i istniejącej zieleni. Omówione zostaną również przykłady, w których elementy zagospodarowania przestrzeni publicznej wspierają retencję wód opadowych w gęstej strukturze śródmiejskiej. Przedstawione zostaną także odważne plany względem obszarów retencyjnych parków, pełniących funkcję buforów hydrologicznych w krytycznych zlewniach.
Działania operacyjne by były podejmowane świadomie a nie jako reakcja na kryzys wymagają holistycznego zarządzania całym miastem. Zaprezentowany będzie więc projekt LifeCOOLCITY, w ramach którego rozwijany jest system informatyczny umożliwiający identyfikację problemów środowiskowych, analizę potencjału przyrodniczego miasta oraz wspieranie decyzji planistycznych i inwestycyjnych. Narzędzie pozwala lepiej integrować rozwiązania hydrotechniczne z planowaniem przestrzennym oraz wykorzystywać naturalne procesy retencji w strukturze miasta.